Water op water

23 november 2017
in het kader van de 11e Waterconferentie
en daaraan gekoppelde kunstroute ‘Gouds Peil’

 

 



als we niets doen

wenen Goudse zielen droog
en IJsselen wij nors op stelten

peilen wij duurzaam verder
en torsen onze fundamenten
tot horizonnen hemelwater

op water
op water

Zing

21 mei 2017







een man een vrouw een mens
een woord of twee of een of geen
en over klinken klinkers lopen
lettergegrepen tussenruimten
laat gaande weg weglaten wegen gaan
geraakt geworden aan te raken
zichtbaar klinkmaar spreek in stilzijn
in donkerten en witten mede
laat alle tussentinten klanken zijn
en harde zachten zichtmaarheid
in ruimten uit ruimten
tevoorschijn komen
in gekend zijn kennen kennen
bijeen uiteen twee een of geen
worden woorden woorden
laat mijn ontstaan bestaan

en dromen dansen zingen

Gelijk

23 maart 2017
reactie op de compositie van Ferdi Schukking
in het kader van het kunstproject Zwaan Kleef Aan
te beluisteren via youtube





was ik was jij erbij gelijk
aan mee met jou met mij
en ik en jij wij samen
op dit zojuist gelaten
terstond hetzelfde
moment te neergeslagen
wrang woest klam bang
in tijdloze ruimte bekneld geraakt
keken ik en jij mij jou en wij
terzijde gelaten leeg
en gelijk jij ik en gelijk
nee jij en ik gelijk in tijdigheid
ledigheid en geen besef geen doel meer
gelijk mijn jouw spugende woordenbrij
door gelijk te willen opgegeten
en herkauwen onze argumenten
gelijk ja gelijk ik weet gelijk
jij wil gelijk nee ik jij wat ik mij deed jou
gelijk teniet en niet zonder te willen weten
wat gelijk wij wilden wisten wij gelijk
toch maar terstond en voor ons nog altijd
toch heel even maar gelijk wil jij wil ik
gelijk nu nu gelijk tijdig wil ik wil jij
nee moet ik moet jij wij moeten weten
wie gelijk en hebben wij dan toch gelijk
geweten geraakt
hadden wij dan toch gelijk
uit deze impasse kunnen blijven
ik wil gelijk en wel nu meteen terstond
verstaan wat jouw woorden luisteren

000-l-20160818_163838-450pxKapel

13 september 2016







schaduwen van jou
en van jou weg gegaan
sussen je omarmen in de tijd
achter het vooruitgesneld
en we zien elkaar weer
als onze eerste ogen blikken
waar het hart op mijn venster
door jouw handen getekend
in mijn adem stil
van jou getuigen wil

000 SAM_8794 500 pxZin

7 augustus 2016







buiten mijn zinnen kan ik raken
en ik mijn punt niet vinden kan
en bij gebrek er meer en meer
en punten komen puntje puntje
en geen einde oeverloos krakeel
en slechts enkele verhalen vinden
telkens vingers van rivieren die
moeiteloos langs oevers glijden
telkens houvast vinden strelen
telkens telkens nergens hangen blijven
en slechts enkel thuis en vinden
in verder ver ver verder verdergaan

jeruzalem...Jeruzalem

1 juli 2016 / 2013

 

 




mijn hoofd is in Jeruzalem
met mijn rug op de vloer
daalt de kapel op mij neer

schaduwen klinken, stemmen
koperen bel en glazen
ogen die zochten zagen
werkende handen, eelt en blaren
groot en bruin de tafel middenin

vloeren droegen, onderbouwden
gaven grond meer dan genoeg
plafonds en hemels behangen
beklommen, vulden dromen, glazen

stemmen die om aandacht vroegen
zacht omfloerst streelden
en in alle rust verkonden
klinkend argumenteerden
pakten, overrompelden
overdwars ertegen in

muren droegen en omlijstten
stonden nergens ergens achter
hen werd niets gevraagd

dan uiteindelijk gezamenlijk
hamer gepakt en neergelaten
een klap en bruine tafel
door allen aangezeten neergehaald

thans klinken klanken van weleer
in steenhouwers’ schrage
de toekomst tegemoet

de tafel is nu licht van kleur

 

148xxdef3defVerlaten

1 juni 2016
(in het kader van art gouda 2016)







mijn voeten zuchten zich voorwaarts
schaduwen in het voorbij
hangen aan muren
die zwaarte tillen
niet omarmen willen
alleen het plafond
buigt zich over mijn tranen
en sust mij

zpHier

1 mei 2016







is mijn binnenplaats een schuilplaats
voor nog niet gevonden zinnen
woorden dansen tuimelend en stil
mijn punt nog ongevormd
vindt zich een weg naar verder
en wars van ongebaande paden
zetten stappen zich mijn voeten
en aarzeling en mijmeren
daagt het denken vastgeroeste torens
van wetendheid en onverschil
wacht nog even voor het struikelt
hier komt mijn hoge woord

OmarmOmarm

3 april 2016







in al mijn poriën ademt
zwaarte de tijd voorbij
onder mijn huid hijgt het zweet
mij voor mijn dromen uit
het beest van anderen
vergaloppeert zich aan vrijheid
briest zich bangt zich
in mijn donkerste denken
jaagt mij spookt mij
en toch zie ik zijn blik
schuilen in mijn omarmen
en nog onontdekte vriendschap

Lied

6 maart 2016







je handen vouwen klanken
om de woorden in je ogen
de wind trilt hoogten laagten
en onze handen draaien buigen
zuur en bang weer kalm
het stormt tranen en we waaien
van de weg waaien we
en we richten koesteren ons
naar de melodie in de verte
dansen dansen we
we dansen