Tot die dag

26 maart 2020

 

 

 

 

 

tot die dag
achter onze dichte deuren
een lichtpunt vinden
al is het er maar een
verlichten we samen
de donkere aarde
kleuren wij de hemel
met ons verlangen
en bewaren onze dromen
voor die ene dag

 

tot die dag
tot die dag

Luistering

maart 2020

 

 

 

 

luister me spinsel me jouw gedachten
laat me jouw ruwe sentimenten
leef me jouw schuwte en donkere aarde
geef me geef me weg jouw beloften

 

maar vlek me niet jouw truien

 

wil jij je even mijn modderige bruinen
en verlegen grijzen kussen
roep jij je mijn vette zwarten af en toe
en ik vier jouw je harde blauwen
verlegen grijzen kussen

 

les mij je wazig water
licht ons blijvoetig
wortel je hoofd in zachte stede
ontrafel ons nimmer
verlegen grijzen kussen

 

eer ons vruchtbare grond

 

zachtgloeiend
rood

 

Tintel

februari 2019

 

 

 

 

 

de wind tintelt mij rode wangen
en de regen fluisterdanst mijn naam
langs ramen dwars door huivering
zweet mijn huid zich nacht zich
dicht tegen jouw maan

 

en schijnen jouw aarzelingen lichter
dan je lichter dan je danst dan je dicht
en lichter nog dichter nog tegen mij aan

 

en je lacht maar ik niet en ik
ik weet je niet je nog mij verder hier vandaan
dan licht lichter en licht en donker donkerzwart
en holle gaten lege frasen en je
tintelt tintelingen
huivert huiveringen
zweet zweet
gedachten in gedachten

 

jouw naam in mijn naam

 

en ik wil ja ik wil
maar ik wil verder verder verder gaan

Opnieuw

januari 2019

 

 

 

 

 

als het lengen en lichter
worden van de dagen
zichtbaar voelbaar wordt
ontspringt een dansend zingen
en nog verborgen beloften
komen vertellen van vergeten pijn
en je eeuwig geborgen koesteren
en je vleugels vieren jou
en je wordt
opnieuw

 

slaap niet rust niet
alert me licht me
verwijder en vloek me
maar dobber me niet

 

opnieuw

 

opnieuw

Water op water

23 november 2017
in het kader van de 11e Waterconferentie
en daaraan gekoppelde kunstroute ‘Gouds Peil’

 

 



als we niets doen

wenen Goudse zielen droog
en IJsselen wij nors op stelten

peilen wij duurzaam verder
en torsen onze fundamenten
tot horizonnen hemelwater

op water
op water

Zing

21 mei 2017







een man een vrouw een mens
een woord of twee of een of geen
en over klinken klinkers lopen
lettergegrepen tussenruimten
laat gaande weg weglaten wegen gaan
geraakt geworden aan te raken
zichtbaar klinkmaar spreek in stilzijn
in donkerten en witten mede
laat alle tussentinten klanken zijn
en harde zachten zichtmaarheid
in ruimten uit ruimten
tevoorschijn komen
in gekend zijn kennen kennen
bijeen uiteen twee een of geen
worden woorden woorden
laat mijn ontstaan bestaan

en dromen dansen zingen

Gelijk

23 maart 2017
reactie op de compositie van Ferdi Schukking
in het kader van het kunstproject Zwaan Kleef Aan
te beluisteren via youtube





was ik was jij erbij gelijk
aan mee met jou met mij
en ik en jij wij samen
op dit zojuist gelaten
terstond hetzelfde
moment te neergeslagen
wrang woest klam bang
in tijdloze ruimte bekneld geraakt
keken ik en jij mij jou en wij
terzijde gelaten leeg
en gelijk jij ik en gelijk
nee jij en ik gelijk in tijdigheid
ledigheid en geen besef geen doel meer
gelijk mijn jouw spugende woordenbrij
door gelijk te willen opgegeten
en herkauwen onze argumenten
gelijk ja gelijk ik weet gelijk
jij wil gelijk nee ik jij wat ik mij deed jou
gelijk teniet en niet zonder te willen weten
wat gelijk wij wilden wisten wij gelijk
toch maar terstond en voor ons nog altijd
toch heel even maar gelijk wil jij wil ik
gelijk nu nu gelijk tijdig wil ik wil jij
nee moet ik moet jij wij moeten weten
wie gelijk en hebben wij dan toch gelijk
geweten geraakt
hadden wij dan toch gelijk
uit deze impasse kunnen blijven
ik wil gelijk en wel nu meteen terstond
verstaan wat jouw woorden luisteren

000-l-20160818_163838-450pxKapel

13 september 2016







schaduwen van jou
en van jou weg gegaan
sussen je omarmen in de tijd
achter het vooruitgesneld
en we zien elkaar weer
als onze eerste ogen blikken
waar het hart op mijn venster
door jouw handen getekend
in mijn adem stil
van jou getuigen wil

000 SAM_8794 500 pxZin

7 augustus 2016







buiten mijn zinnen kan ik raken
en ik mijn punt niet vinden kan
en bij gebrek er meer en meer
en punten komen puntje puntje
en geen einde oeverloos krakeel
en slechts enkele verhalen vinden
telkens vingers van rivieren die
moeiteloos langs oevers glijden
telkens houvast vinden strelen
telkens telkens nergens hangen blijven
en slechts enkel thuis en vinden
in verder ver ver verder verdergaan

jeruzalem...Jeruzalem

1 juli 2016 / 2013

 

 




mijn hoofd is in Jeruzalem
met mijn rug op de vloer
daalt de kapel op mij neer

schaduwen klinken, stemmen
koperen bel en glazen
ogen die zochten zagen
werkende handen, eelt en blaren
groot en bruin de tafel middenin

vloeren droegen, onderbouwden
gaven grond meer dan genoeg
plafonds en hemels behangen
beklommen, vulden dromen, glazen

stemmen die om aandacht vroegen
zacht omfloerst streelden
en in alle rust verkonden
klinkend argumenteerden
pakten, overrompelden
overdwars ertegen in

muren droegen en omlijstten
stonden nergens ergens achter
hen werd niets gevraagd

dan uiteindelijk gezamenlijk
hamer gepakt en neergelaten
een klap en bruine tafel
door allen aangezeten neergehaald

thans klinken klanken van weleer
in steenhouwers’ schrage
de toekomst tegemoet

de tafel is nu licht van kleur